พิศวาสผลาญใจ

พิศวาสผลาญใจ
Page 2 Page 3
  • 219 หน้า
  • 9.62 MB
  • 4 มี.ค. 2559
  • สะมะเรีย/เพียงฤทัย/ปานไพลิน
    • *สามารถเปิดอ่านผ่านเว็บได้ทันทีแล้ววันนี้
  • อีบุค ฿199.00 ฿159.00

ภรรยาชั่วคราว...คำนี้ที่เธอต้องท่องจำให้ขึ้นใจ อย่าเผลอใจหลงรัก เพราะรู้ดีว่าท้ายที่สุดแล้วเธอจะไม่มีวันได้หัวใจของเขามาครอบครอง อัศวิน จำเป็นต้องมีภรรยาให้เร็วที่สุด เพื่อทำตามความต้องการสุดท้ายของมารดา เขาจึงคิดคว้าผู้หญิงรักสนุก เปลี่ยนผู้ชายไม่ซ้ำหน้า และรักเงินยิ่งกว่าชีวิตมาเป็นภรรยา เพื่อที่ว่าเมื่อข้อตกลงสิ้นสุดลง เขาจะได้เลิกรากับเธอโดยไม่หลงเหลือความผูกพันใดๆ ทว่า...ภรรยาที่เขานอนกอดอยู่ในขณะนี้กลับเป็นสาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยต้องมือชาย นี่มันเรื่องอะไรกัน! จอมขวัญ จำต้องสลับตัวกับน้องสาวฝาแฝด เธอยอมทิ้งความสุขของตัวเองเพื่อบิดาและน้องสาว โดยไม่คิดมาก่อนเลยว่าการเดินทางไปยังไร่ชาในครั้งนี้ จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หัวใจของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล กลิ่นไอแห่งความรัก และอ้อมกอดแห่งขุนเขา ผสานหัวใจของเขาและเธอให้เป็นหนึ่งเดียวตราบนิจนิรันดร์ ++++++++++++++++++ “จะห่มผ้าเช็ดตัวทำไม” “เอ่อ...คือ” จอมขวัญไม่รู้จะบอกชายหนุ่มอย่างไร ว่าชุดนอนของเธอมันล่อเสือสิงห์กระทิงแรดเสียเหลือเกิน “ชุดนอนไม่สุภาพค่ะ เลยคิดว่าควรจะคลุมผ้าเช็ดตัวไว้” “เห็นฉันเป็นไอ้หื่นที่จ้องจะปล้ำเธอหรือไง ฉันไม่คิดรังแกคนป่วยหรอก ไว้รอเธอหายดีเมื่อไหร่เราค่อยว่ากัน” เขายักยิ้มที่มุมปากก่อนจะพยักหน้าราวกับสั่งกำชับให้เธอเอาผ้าเช็ดตัวออก “ค่ะ” จอมขวัญจำต้องทำตามอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เธอหันหลังเดินไปที่ราวไม้แขวนผ้าเช็ดตัว แล้วปลดผ้าเช็ดตัวออกจากเรือนกายแขวนไว้ อัศวินถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นชุดนอนสีขาวเนื้อบางเบาวาบหวิว เห็นกางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวปิดสะโพกงามงอนเอาไว้ สูงขึ้นไปเป็นเอวคอดกิ่วและแผ่นหลังนวลเนียน ชุดนอนไม่สุภาพตามที่ได้บอกกับเขานั้นสั้นเพียงแค่ปิดสะโพกไว้อย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น โอเค! เขายังพอทนไหว เขาเห็นผู้หญิงเซ็กซี่มาไม่น้อย นอนเปลือยกายยั่วยวนเขาก็ยังมี แล้วเขาจะกลัวอะไรกับภรรยาตัวเองที่สวมทั้งบราเซียร์และกางเกงชั้นในครบ แต่แล้วเขาก็ต้องปัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไปเมื่อหญิงสาวหันหน้ากลับมา แล้วค่อยๆ สาวเท้ามาที่เตียงด้วยท่าทางเอียงอาย ‘นี่มันนางฟ้าชัดๆ’ อัศวินแสร้งทำเป็นเบือนหน้ามองไปทางอื่น เพราะกลัวว่าตนเองจะอดใจไม่ไหว เผลอรังแกเธอจนล้มป่วยไปอีก แต่ดูเหมือนว่าพอตาไม่ดูแต่หูกลับเงี่ยฟัง เมื่อเธอเดินมาหยุดยืนข้างเตียงแล้วล้มตัวลงน



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้