ห้วงหวามสามราตรี

ห้วงหวามสามราตรี
Page 2 Page 3

ราตรีหวามเร่าร้อนกัดกร่อนกาย เปลวไฟพิศวาสรัดรึงใจ ยากจะหลุดพ้น...

“ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย” ลัลชนาส่ายหน้าหนี ปากร้องขอความช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้
“ร้องจนคอแห้งก็ไม่มีใครช่วยคุณได้หรอก”
เปมทัตคำรามชิดใบหน้าหวาน ก่อนจะดูดเม้มลำคอระหงจนเกิดรอยแดงช้ำหลายจุด คนตัวเล็กเจ็บแทบน้ำตาร่วง เธอพยายามรวบรวมกำลังดิ้นรนครั้งสุดท้าย แต่ไม้ซีกอย่างเธอหรือจะสู้ไม้ซุงอย่างเขาได้ สุดท้ายเธอจึงได้แต่นอนนิ่ง แล้วต่อว่าเขาทั้งน้ำตา
“คนเลว! รังแกแม้แต่ผู้หญิงไม่มีทางสู้ คุณมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย”
“ผมใช่ลูกผู้ชายหรือเปล่า เดี๋ยวมาพิสูจน์ไปพร้อมกัน ลัลชยา” เปมทัตก้มลงประกบปากเข้ากับเรียวปากอิ่ม แล้วบดขยี้จุมพิตอย่างหนักหน่วงรุนแรง


ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนผลงานค่ะ

ดอกไม้ริมธาร



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้