เดือนฉายปลายตะวัน

เดือนฉายปลายตะวัน
Page 2 Page 3

“จะร้องไปทำไม เธอต้องการให้เป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” เขายังคงประชดประชันหล่อนได้อีก “คุณฆ่าฉันดีกว่าคุณตะวัน อย่าให้ฉันต้องรับรู้ว่าคุณทำอะไรกับฉันเลย” หญิงสาวสะอื้นฮัก รู้สึกปวดแปลบไปทั่วทั้งร่าง โดยเฉพาะหน้าอกคู่นี้ที่ถูกเขาขยำขยี้จนแทบไม่หลงเหลือที่ว่างให้ความรู้สึกอื่นนอกจากความเจ็บปวดที่เขายัดเยียดให้กับเธอ “คุณเกลียดฉันใช่ไหม เกลียดจนอยากทำลายชีวิตของฉันมากขนาดนี้เลยเหรอคะคุณตะวัน” น้ำใสๆ เริ่มไหลรินไม่ขาดสายเมื่อรับรู้ว่าความเจ็บใดก็ไม่อาจเทียบเท่าความเจ็บปวดจากแรงเกลียดที่เขามีต่อเธอ “ถ้าคุณโกรธฉัน เกลียดฉัน ก็ฆ่าฉันซะดีกว่าอย่าปล่อยให้ฉันต้องทุกข์ทรมานมากไปกว่านี้เลย” ทั้งนำเสียงที่ดูตัดพ้อและใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาฉุดให้ตะวันโชติต้องรีบดึงตัวเองออกจากกายหอมกรุ่นที่เขาเชยชิมรสหวานด้วยความหลงใหล ร่างสูงสะบัดศีรษะไล่ความแปรปรวนให้ออกไปจากความคิด 



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้