เล่ห์เสน่หา

เล่ห์เสน่หา
Page 2 Page 3

ปล่อยฉันนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้! จรณินทร์ดิ้นสุดชีวิต เหวี่ยงแขน เตะถีบไปในอากาศเมื่อคุณัชญ์อุ้มเธอเอาไว้จนตัวลอยเท้าไม่ติดพื้นมองไปที่กระเป๋าสะพายของตัวเองก็เห็นขวดแก้วที่บรรจุน้ำไม่มีสีอยู่ในนั้น เริ่มฉุกคิดได้ว่าหรือเธอจะหยิบยาผิดขวดแทนที่จะหยิบยานอนหลับขึ้นมาหยดเพิ่มในน้ำจังหวะที่เขาเผลอไผลเพื่อทำให้เขาหลับไปเสียก่อนที่ยาปลุกจะออกฤทธิ์มากไปกว่านี้ เธอหยิบยาปลุกขึ้นมาแทนใช่ไหมทำไมถึงได้พลาดได้กับเรื่องง่ายๆ ไม่น่าเลย!                        

แรงดิ้นที่รุนแรงของจรณินทร์ประกอบกับคุณัชญ์ที่กำลังเมายาอย่างหนักทำให้เขาทรงตัวเอาไว้ไม่ได้ล้มลุกคลุกคลานลงไปกับพื้นจรณินทร์รีบขยับตัวหนีทันที แต่ชายหนุ่มก็ตามไปตะปบขา ตะครุบเอาไว้ได้ทัน จับลากขาเรียวที่เปลือยเปล่าให้เข้ามาหาตัวเขา



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้