ความสุข..ที่หายไป

ความสุข..ที่หายไป
Page 2 Page 3
  • 127 หน้า
  • 0.94 MB
  • 11 ต.ค. 2555
  • เป็ดน้อย
    • *สามารถเปิดอ่านผ่านเว็บได้ทันทีแล้ววันนี้
  • อีบุค ฿120.00 ฿79.00

“ฝ้ายกับลูกทำอะไรผิด พี่โอมไม่มีสติ หยุดเลยนะจะฆ่าฝ้ายให้ตายอะไรๆก็ไม่ดีขึ้นหรอก ไม่มีใครทนให้พี่ซ้อมแบบนี้หรอก” “อ๋อ ..มึงอยากตายใช่ไหม ได้ๆ” โอมลุกขึ้นไปหยิบ ดาบ และวิ่งตรงมาที่ฉัน เหวี่ยงดาบมาทางฉัน ฉันตกใจและกลัวมาก กลัว คมดาบจะไปโดนจุดสำคัญ จึงใช้มือขวากำดาบเอาไว้ “ฆ่าคนตายติดคุกนะ บ้าไปแล้วเหรอ” โอมชักดาบเข้าหาตัวคมดาบที่ฉันจับอยู่จึงบาด เข้าที่ฝ่ามือของฉันเต็ม เป็นแผลค่อนข้างลึก เมื่อโอมชักดาบกลับไปพร้อมกับเลือดของฉันที่ติดอยู่ปลายดาบ และเลือดก็ยังไหลพุ่งออกมาจากฝ่ามือไม่หยุดเลือดไหลเต็มแขน ฉันพนมมือขึ้นไหว้โอมร้องขอชีวิตจากโอมสภาพเหมือนสัตว์ตัวนึงที่หมดหนทางสู้เมื่อได้รับบาดเจ็บก็ร้องขอชีวิตจากผู้ที่ทำร้านตน น่าสมเพสที่สุด โอมจึงเหวี่ยงดาบลงพื้นสุดแรงเลือดของฉันไหลลงพื้นเต็มไปหมดเมื่อโอมเห็นเลือดฉันออกเยอะแยะมาก..จึงได้สติกลับมาแต่ด้วยอาการที่ยังโมโหอยู่จึงตะโกนไล่ฉันออกจากบ้าน “โธ่เว้ย..อีสัตว์นี่ มึงไปเลยนะ ไปจากชีวิตกูเดี๋ยวนี้เลย กูจะฆ่าคนตายเพราะพวกมึงนี่แหละอีตัวเหี้ย .. ชีวิตกู กูอยู่ของกุคนเดียวแสนสบายอยากทำอะไรก็ทำอยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากไปไหนกลับเมื่อไหร่ก็ได้ แต่พอมีมึงมาชีวิตกูก็เปลี่ยนอิสระของกูหายไป แล้วยังเอาเด็กมาให้กูเลี้ยงอีกกูเกลียดเด็ก มึงรู้มั๊ย กูเกลียดเด็กเกลียดเสียงร้องไห้ พวกมึงเป็นตัวกาลกิณีของชีวิตกู กูไล่มึงไปกี่หนแล้วก็ยังหน้าด้านกลับมาหากูอีกจนได้ คิดว่ากูต้องการมึงมั๊ย อีจันไร สัตว์เดรัจฉานเอาความชิบหายมาให้กู ไม่รู้จะเปรียบพวกมึงกับอะไรดี อีควาย อีสัตว์นรก นรกขุมไหนส่งมึงมาเกิด มาสร้างความเดือดร้อนให้กู มึงไปซะเดี๋ยวนี้เลย แผ่นดินบ้านกูจะได้สูงขึ้น อีเหี้ยเอ๊ย..”



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

  • กชพรรณ จันทรทิพย์
    20 Nov 12 22:35
    ..
  • krid
    26 Oct 12 11:42
    ^...^
  • krid
    16 Oct 12 19:41
    .
  • แพร
    16 Oct 12 18:16
    ต้องโหลดบ้างแล้วล่ะ
  • ณิชชาภัทร
    16 Oct 12 17:34
    ขอบคุณค่ะ ทั้งหมดคือเรื่องจริงนะคะ มีผู้ชายแบบนี้จริงๆๆในโลก และตอนนี้เขาก็ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ
1 2 3