สะใภ้นัวพ่อผัวแซบ

สะใภ้นัวพ่อผัวแซบ
Page 2 Page 3

“วจี!!! วจี...เอกวจี” ท่านนายพลขยับริมฝีปากร้องเรียกลูกสะใภ้ของท่าน เมื่อท่านมองเห็นว่าแม่สาวน้อยหน้าใสทรงสะบึ้มผู้นี้เอาแต่ยืนนิ่งอมยิ้มอยู่กับที่ ไม่มีทีท่าว่าจะหย่อนร่างสวยๆ ของตัวเองลงมาแช่ในสายน้ำไหลเย็นภายในสระว่ายน้ำที่ท่านรอจะสอนให้เธอว่ายน้ำตามความต้องการของเธอเสียที “คะ...คุณพ่อ..คุณพ่อเรียกหาหนูหรือคะ” สติสตังที่หลุดลอยไปกลับคืนมาเมื่อหูของเธอได้ยินเสียงร้องเรียกจากพ่อของผัวที่น่าจะกลายมาเป็นผัวของเธออีกคนในระยะเวลาอันใกล้นี้ “หนูคิดอะไรอยู่ลูกเอกวจี พ่อตะโกนเรียกตั้งนานแล้ว” “อ้อ!!! หนูก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะคุณพ่อ ขอโทษด้วยนะคะที่หนูเสียมารยาทแบบนั้น” “คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนี่หนูกำลังคิดถึงลูกชายของพ่ออยู่หรือเปล่า อย่างว่าล่ะนะ ผัว-เมียเพิ่งจะแต่งงานกัน ก็มีเหตุให้ต้องแยกกันอยู่เสียแล้ว คนเคยอยู่ด้วยกันทุกวัน ทุกคืน พอแยกจากกันไปไม่กี่นาทีก็เริ่มจะคิดถึงกันเสียแล้ว พ่อเข้าใจหนูนะ และพ่อก็เห็นใจหนูจริงๆ นะวจี งานราชการมันเป็นเรื่องที่ปฏิเสธกันไม่ได้ด้วยสิ เป็นเมียทหารหนูต้องอดทน ต้องแบกรับความรู้สึกส่วนตัวเอาไว้ให้มันมากๆ นะเอกวจี” “หนูคิดถึงคุณเกื้อก็จริงค่ะ แต่หนูไม้ได้คิดไปในทางที่คุณพ่อพูดออกมาหรอกนะคะ หนูแค่กำลังคิดว่าถ้าคุณเกื้อเขากลับมาจากราชการครั้งนี้แล้วเขาได้รู้ ได้เห็นว่าหนูได้พ่อของเขามาเป็นผัวของหนูอีกคน เขาจะรับได้ไหม หนูคิดแค่นี้จริงๆ นะคะคุณพ่อ” เสียงหวานพูดแบบไม่เต็มเสียงนัก แต่ทว่าคำพูดทุกพยางค์ของเธอนั้นดังเข้าไปในโสตประสาทของพ่อสามีแบบชัดเจน โดยไม่ต้องมีล่ามหรือต้องหาคนมาแปลความหมายของคำพูดนี้เลย แต่กระนั้นก็เถอะถึงแม้ว่าท่านนายพลจะรู้ซึ้งแก่ใจแล้วว่าลูกสะใภ้ของท่านนั้นมีใจตรงกับท่านอย่างชัดแจ้งแดงแจ๋ขนาดนี้แล้ว ท่านก็ไม่แสดงอาการใดๆ ออกมา ปล่อยให้ลูกสะใภ้จอมร่านของตนนั้นเดาใจท่านต่อไปเรื่อยๆ และรอเวลาที่เห็นว่าสมควรเมื่อใด เมื่อนั้นแหละท่านจะกระซวกสวาทแม่สาวร่านจอมอ่อย ลูกสะใภ้แสนสวยของตนเองให้จุกท้องน้อยจนแหกปากร้องครางไม่ออกกันเลยทีเดียว



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้