บอสจ๋าเลขายังว่าง (ซีรีส์บอสน่ากอด)

บอสจ๋าเลขายังว่าง (ซีรีส์บอสน่ากอด)
Page 2 Page 3
  • 237 หน้า
  • 2.04 MB
  • 2 เม.ย. 2562
  • ลูกตุ้มเงิน-ปนิตา
    • *สามารถเปิดอ่านผ่านเว็บได้ทันทีแล้ววันนี้
  • อีบุค ฿290.00 ฿169.00

ซีรีส์ชุดบอสน่ากอด มีด้วยกัน 3 เรื่อง 1. บอสจ๋า..เลขายังว่าง >> เรื่องของน้องชายคนเล็ก 2. บอสหน้าหวาน..ประสานงานน่ากอด >> เรื่องของพี่ชายคนรอง 3. บอสโหด..พิชิตรักสาวฝ่ายขาย >> เรื่องของพี่ชายคนโต อ่านเรียงลำดับจะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านค่ะ ------------------------------------- ไม่เสมอไป...ที่ตอนท้ายของการแต่งงานโดยบังเอิญจะต้องลงเอยกันด้วยความรัก ในเมื่อเนื้อคู่ของเขายังรออยู่ คนไม่ใช่คู่ ก็ต้องกินแห้วไปเป็นธรรมดา ------------------------------------- ต้นบุญ - ชายหนุ่มที่เห็นเลขานุการเป็นเหมือนอากาศรอบตัว บางทีก็หลงลืมว่ามีอยู่ จนพอขาดไปเท่านั้นละ จึงได้รู้ว่าสำคัญขาดไม่ได้ เจนเนตร – หญิงสาวที่แอบรักเจ้านายของตน ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา แต่ก็เพราะความรักอีกเช่นกัน ที่ทำให้เธอต้องยอมทิ้งเขามา ------------------------------------- ตัวอย่างบางช่วง:- จุ๊...จุ๊...จุ๊... เสียงไม่พึงปรารถนาดังมาเข้าโสตประสาทของคนที่กำลังเคลิ้มอีกจนได้ ‘อะไรอีกวะเนี่ย รอบนี้’ เจนเนตรยกมือปิดหูทั้งสองข้างของตัวเอง ปิดตาสนิทอย่างไม่อยากจะรับรู้อะไรทั้งสิ้น แปะ! เป็นเสียงที่ดังขึ้น พร้อมความรู้สึกเย็นกับสัมผัสเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นบนแขนเล็ก ๆ ใช่แล้ว..มีบางสิ่งตกมาใส่แขนเธอ เหมือนจะแน่นิ่งต่างคนต่างตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกันต่อไป ก่อนที่สิ่งที่ร่วงลงมาจะวิ่งดุกดิกลงจากแขนเธอไป มันไม่อยู่..แล้วเธอจะอยู่ทำไม? “กรี๊ดดดดดด....” เจนเนตรหวีดร้องสุดเสียง กระโดดขึ้นไปอยู่บนเตียงเบียดกับบอสของเธอจนแทบจะขึ้นไปขี่อยู่บนตัวของเขา “คุณเจนเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น?” ต้นบุญรู้สึกตัวรีบลุกขึ้นเอ่ยถามสาวร่างเล็ก “ตัวอะไรไม่รู้บอส มันตกมาใส่เจนแล้วก็วิ่งไปบนแขนเจนอ่ะ” เจนเนตรกอดแขนเจ้านายของเธอเอาไว้แน่น ตอบกลับเสียงสั่น ต้นบุญชะโงกไปดูข้างเตียงก็ไม่เห็นอะไร “จิ้งจกละมั้ง ผมได้ยินเสียงมันอยู่ ป่านนี้ตกใจเสียงคุณไปถึงไหนแล้ว ไปนอนเถอะ” “........” ใบหน้าสวยส่ายไปมา ยังคงกอดแขนชายหนุ่มไม่ปล่อย “เจนไม่ไหวนะคะ ทั้งตุ๊กแก ทั้งจิ้งจก ยังขนลุกอยู่เลยค่ะบอส ขอเจนนอนบนนี้ด้วยคนนะคะบอส” “หึหึ แล้วไม่กลัวแม่จะว่าไม่งามแล้วเหรอ?” ต้นบุญหัวเราะเบา ๆ นึกขำ เมื่อนึกไปถึงประโยคที่เธอบอกเขาไว้ “ช่างก่อนเถอะค่ะ ตอนนี้แม่คงเข้าใจ บอสให้เจนนอนด้วยคนนะคะ ”



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้