พระเนื้อดิน

พระเนื้อดิน
Page 2 Page 3
  • 328 หน้า
  • 40.02 MB
  • 29 ก.ย. 2558
  • สำนักพิมพ์"น่าอ่าน"
    • *สามารถเปิดอ่านผ่านเว็บได้ทันทีแล้ววันนี้
  • อีบุค ฿300.00 ฿300.00

จริงๆแล้วสภาพความเก่าดูไม่ยาก กลับจะดูง่ายซะอีก ถ้าเราปรับทักษะประสาทสายตาในการอ่านค่าความใหม่-เก่าของวัตถุได้ถูกต้อง..เพราะจิตประสาทสัมผัสของคนที่มีต่อวัตถุรอบๆตัวนั้นมีอยู่ในทุกๆคนแต่ดั้งเดิมแล้ว สามารถแยกแยะคร่าวๆได้แล้วในระดับหนึ่ง ประเด็นคือความแม่นยำต่อสัญญานเหล่านั้นที่ประสาทส่งมายังสมองผ่านทางดวงตา เราจะแปลค่าสัญญานนั้นๆโดยใช้ความรู้สึกว่ามันต้องเก่ามากๆสิ มันอายุมากเท่านั้นเท่านี้หนิ นั่นก็ถูกเลย แต่ที่ยังไม่ถูกคือ เราปรับเข็มเวลาผิด เราจะปรับเข็มแสดงเวลาความเก่าของวัตถุโดยอิงกับอายุของมนุษย์โดยที่เราไม่รู้ตัวตามความเคยชิน..เราลืมไปว่า เข็มเวลาค่าความเก่าของวัตถุกับเข็มเวลาค่าความแก่ของมนุษย์ต่างกันและต่างกันมากด้วย ยกตัวอย่างเช่น คนอายุ 100 ปี กับต้นไม้หรือหินอายุ 100 ปีจะคนละเรื่องกันเลย ปัจจัยการเน่าเปื่อยมันคนละสูตรกันต่างกัน ทำให้เรามักคิดว่า.. เช่นพระผง 100 กว่าปีต้องเก่ากึ้กๆสิ ความจริงมันไม่ใช่อย่างนั้น พระผงคือปูน ปูน 100 ปีมันยังหนุ่มอยู่หนิ หรือดิน 100 ปี ก็ยังไม่เก่า เพราะอายุดินเป็นล้านเป็นแสนปีอย่างนี้เป็นต้น เราจึงพลาดไง.. พลาดเมื่อดูพระเนื้อดินอายุซัก 70-100 ปี จริงๆมันไม่เก่ามากหรอก เราเลยคิดว่าเก๊ แต่องค์ที่เก่าก็ต้องเก่าจริงๆ ก็ต้องไล่ดูกันไปโดยอาศัยทักษะความเข้าใจแบบข้างต้นที่กล่าวมา...



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้