เสน่หา...มารยาซาตาน (ตัวอย่าง)

เสน่หา...มารยาซาตาน (ตัวอย่าง) Free!
Page 2 Page 3
  • 82 หน้า
  • 0.51 MB
  • 26 ต.ค. 2559
  • ศศิร์นารา
    • *สามารถเปิดอ่านผ่านเว็บได้ทันทีแล้ววันนี้
  • อีบุคเล่มนี้ อ่านฟรี!

...มะ...มือใครเนี่ย... เสียงหนึ่งที่ร้องก้องอยู่ในใจ ใบหน้าเรียวเล็กจิ้มลิ้มเงยขึ้นไปมองเจ้าของมือหนาใหญ่ที่พาดอยู่บนหน้าอกอย่างโกรธจัด แต่เมื่อเห็นใบหน้าคมเข้มที่หลับสนิท หัวใจก็แทบหยุดเต้น เพราะมันคือหน้าของชายหนุ่มที่ทำให้เธออารมณ์เสียมาตั้งแต่เมื่อวาน “พี่คีย์!” วารินร้องเสียงหลง สองมือดันร่างหนาที่นอนชิดกับร่างเธออย่างตะลึง ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอมานอนกับพี่ชายของเพื่อนสนิทได้อย่างไร หญิงสาวขยับกายออกห่างอย่างเร็วพร้อมกับลุกขึ้นนั่งแล้วก็ต้องร้องกรี๊ดออกมาเมื่อพบว่าบนกายไม่มีเสื้อผ้าเลยสักชิ้น “กรี๊ดด!” เสียงร้องของวารินทำให้คนที่นอนหลับอย่างมีความสุขต้องสะดุ้งตัว ลุกขึ้นทันทีด้วยความตกใจ มือหนายกขึ้นมาขยี้ตาเล็กน้อยๆ ลืมตาขึ้นมามองร่างเล็กที่กำลังกรี๊ดร้องอย่างขบขัน ไม่นึกว่าพอตื่นขึ้นมาแล้วหญิงสาวมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ เขาก็แค่จับถอดเสื้อผ้าเท่านั้นเอง ไม่เห็นต้องโวยวายเสียงดังเลย “เป็นอะไรหรือเปล่าหนูน้ำ” สิ้นเสียงของอัคคี วารินก็หุบปากที่กรี๊ดร้องฉับพลัน เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าคมเข้มที่ส่งยิ้มให้เธออย่างเกรี้ยวกราด ถามมาได้ว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เป็นสิ! เป็นมากเสียด้วย “พี่คีย์ทำแบบนี้กับน้ำทำไม” วารินตวาดใส่เสียงเขียว ร่างเล็กถลาเข้าไปหาร่างใหญ่อย่างโกรธแค้น สองมือฟาดลงไปบนแผงอกกว้างเอาเป็นเอาตาย โกรธจนพูดไม่ออก ไม่นึกเลยว่าเธอต้องมามีสภาพนี้ เพราะผู้ชายคนนี้คนเดียว เธอถึงมีสภาพแย่ๆ เช่นนี้ แบบนี้มันยอมไม่ได้! อัคคีมองใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มอย่างเอ็นดู สายตาเหลือบมองเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนใหญ่อย่างเจ้าเล่ห์ ตื่นมาก็ได้เห็นวิวดีเลย ถือว่าคุ้มแสนคุ้ม แต่ดูท่าสาวน้อยที่น่ารักของเขาอารมณ์เสียตั้งแต่เช้าเลย สงสัยวันนี้เขาต้องพาไปออกไปเที่ยวอีกดีกว่า อารมณ์จะได้ดีขึ้น “ทำอะไรหรือครับ พี่ก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย ว่าแต่วันนี้เราจะไปเที่ยวที่ไหนกันดี” “ไม่ต้องมาเฉไฉเลย ไอ้พี่คีย์บ้า ถอดเสื้อผ้าของน้ำทำไม แล้วเมื่อคืนพี่คีย์ทำอะไรน้ำอีกหรือเปล่า ต้องทำแน่เลยใช่ไหม” เสียงหวานปนเขียวยังโวยวายไม่หยุด สองมือก็ฟาดลงบนร่างกึ่งเปลือยของอัคคีอย่างเอาเรื่อง จนลืมไปสนิทว่าตอนนี้บนกายของเธอไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าสักชิ้นบนกาย ส่วนคนที่ถูกประทุษร้ายก็เอาแต่นิ่ง ไม่ยอมขยับ ปล่อยให้คนตัวเล็กระบายอารมณ์เดือดอยู่อย่างนั้น เพราะตอนนี้สายตากับสมองของเขากำลังสนใจผิวขาวเนียนอม



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้