เจ้าบ่าวอสูร

เจ้าบ่าวอสูร
Page 2 Page 3

“ขัตติยะ” กับ “มานะเขต” เป็นพี่น้องกัน ซึ่งคนหนึ่งหล่อเหลาอีกคนหนึ่งเหมือนยักษ์ขาดแต่เขี้ยว มานะเขตคิดจะแกล้งพี่ชายแรงๆ แต่ทำให้ขัตติยะตายโดยไม่ตั้งใจ เขาสำนึกผิดจึงสร้างเรือนแพชดใช้ให้และไปสู่ขอสาวงามมาเช่นวิญญาณพี่ชายให้ยกโทษให้เขา... และช่วยปกป้องชื่อเสียงในวงสังคมให้เขาด้วย... เป็นการยิงปืนนัดเดียวแต่ได้นกสองตัวสามตัวเลยทีเดียว “ปีย์มนัส” รู้สึกอ้างว้างเดียวดายจนบอกไม่ถูกเมื่อเจ้าบ่าวพาหล่อนมาทิ้งไว้ในเรือนแพอันสวยงามแต่น่ากลัว หล่อนจะทำยังไงดีเมื่ออยู่ก็ไม่ได้....จะไปก็ไม่ได้
ปีย์มนัสเหมือนตกอยู่ในความฝันที่หล่อนไม่อาจต้านทานขัดขืนได้ เมื่ออีกฝ่ายเคลื่อนริมฝีปากของเขาลงมา ปิดริมฝีปากนุ่มของหล่อนไว้แนบแน่น มันเป็นจูบแรกในชีวิตที่ทำให้หล่อนลืมตัว เคลิบเคลิ้มไปกับมันอย่างช่วยตัวเองไม่ได้



(แสดงความคิดเห็น)

ความคิดเห็น

ยังไม่มีผู้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้